De Kayan, ook wel bekend als de “Giraffevrouwen”, wonen voornamelijk in Myanmar, maar sommigen verhuisden in de jaren negentig naar Noord-Thailand vanwege de aanhoudende conflicten in Birma. De gemeenschap, met meer dan 50.000 leden, beoefent nog steeds animisme en gelooft in geesten en de ziel van de natuur. Ondanks hun semi-legale leven in Thailand, zijn ze erin geslaagd een comfortabel leven te leiden.
Een bijzondere traditie onder Kayan-vrouwen is het verlengen van hun nek met behulp van zware koperen spiralen, beginnend vanaf hun vijfde levensjaar. Elk jaar worden er extra spiralen aan hun nek toegevoegd, waardoor ze tot wel 40 centimeter lang kunnen worden. Deze praktijk heeft hen de bijnaam “giraffenvrouw” opgeleverd van toeristen.
Volwassen vrouwen van de Kayan-stam dragen tussen de 20 en 25 ringen, die tussen de vijf en zeven kilo kunnen wegen. Hoewel de ringen verwijderd kunnen worden, is dit een ingewikkeld en potentieel gevaarlijk proces, vooral voor oudere vrouwen wier nek al aan de ringen gewend is. Interessant is dat de nek zelf geen drastische veranderingen ondergaat; in plaats daarvan wordt het schoudergebied vervormd om het gewicht te dragen.
De spiralen worden traditioneel tot het huwelijk gedragen, waarna de meeste vrouwen ze hun hele leven blijven dragen en ze indien nodig vervangen. In de Kayan-cultuur symboliseren lange nekken schoonheid en welvaart, en families geven vaak aanzienlijke bedragen uit om met de vrouw met de langste nek te trouwen.
Tegenwoordig verdienen veel Kayan-vrouwen hun brood door hun unieke eigenschappen te tonen aan toeristen, die handgemaakte souvenirs kopen. Jongere generaties stellen de traditie echter steeds vaker ter discussie en dromen van een stadsleven waar dergelijke gebruiken niet worden beoefend. Desondanks blijft de traditie een bepalend aspect van hun cultuur.
