Fajah Lourens kan zich opnieuw verheugen op een bijzondere gebeurtenis binnen haar familie: ze wordt voor de tweede keer oma. Voor de 45-jarige Fajah is het een nieuwe fase in haar leven, waarin ze haar rol als grootmoeder steeds meer ontdekt en die bovendien heel anders blijkt te zijn dan ze zich in het begin had voorgesteld.
Toen Fajah voor het eerst oma werd, pakte ze die rol behoorlijk actief aan. Ze omschrijft zichzelf van die periode als een echte opvoed-oma. Ze wilde er veel zijn en was duidelijk nauw betrokken bij haar kleinzoon. Inmiddels kijkt ze daar anders naar. Haar manier van omgaan met haar kleinkind is veranderd en ze heeft zelf ook een andere plek binnen de familie gevonden.
Fajah zegt daar nu heel eerlijk over: Eerst was ik echt een opvoed-oma, maar dat is niet langer het geval. Ik ben nu een verwen-oma geworden. Daarmee maakt ze duidelijk dat ze haar rol inmiddels vooral ziet als iets waar ze volop van kan genieten, zonder dezelfde verantwoordelijkheid te dragen als toen ze zelf moeder was.
Haar kleinzoon ziet ze ondertussen heel veel. De band tussen hen is duidelijk belangrijk voor haar en juist die momenten samen lijken haar veel plezier te geven. Waar ze eerder nog meer vanuit een opvoedende rol naar het grootmoederschap keek, draait het nu volgens haar veel meer om genieten, aandacht geven en verwennen.
Dat maakt de komst van haar tweede kleinkind extra bijzonder. Fajah staat opnieuw aan het begin van zo’n nieuwe familiefase, maar doet dat inmiddels met de ervaring van een oma die haar eigen stijl heeft gevonden. Ze weet beter wat ze wil en lijkt vooral te willen genieten van de mooie momenten die daarbij horen.
Op haar 45e krijgt ze daarmee opnieuw een bijzondere familierol erbij. Het is een leeftijd waarop het grootmoederschap voor haar inmiddels een vast onderdeel van haar leven is geworden. Toch voelt de komst van een tweede kleinkind ongetwijfeld weer als een nieuw hoofdstuk.
Voor Fajah betekent het bovendien dat ze haar ervaringen als oma opnieuw kan meenemen. Ze heeft inmiddels ontdekt dat ze niet per se degene hoeft te zijn die alles regelt of opvoedt. Juist de vrijheid om oma te zijn lijkt haar goed te bevallen.
Haar uitspraak over de verandering van opvoed-oma naar verwen-oma zegt dan ook veel over hoe ze zelf naar die rol kijkt. Het verschil zit niet alleen in wat ze doet, maar ook in de manier waarop ze de tijd met haar kleinkind beleeft. Ze kan genieten van de band zonder voortdurend de verantwoordelijkheid te voelen die bij het ouderschap hoort.
Nu er opnieuw een baby binnen de familie op komst is, begint voor Fajah dus een volgende bijzondere periode. Ze wordt voor de tweede keer oma en kan die ervaring deze keer waarschijnlijk met een heel andere blik beleven. Haar eerste ervaringen hebben haar duidelijk geleerd wat voor oma ze wil zijn.
En één ding lijkt daarbij inmiddels vast te staan: Fajah wil vooral genieten. Haar eigen woorden laten zien dat het grootmoederschap voor haar niet draait om regels en opvoeden, maar om een warme band met haar kleinkinderen. De komst van haar tweede kleinkind geeft haar straks opnieuw alle ruimte om die bijzondere rol op haar eigen manier in te vullen.
