Voor Lex Uiting is de band met zijn geboortegrond nooit zomaar iets geweest. Venlo zit in zijn stem, in zijn muziek, in zijn manier van praten — het is een plek die verweven is met wie hij is. Maar juist daarom voelt de stap die hij heeft gezet des te ingrijpender. Want hoewel zijn hart nog altijd stevig in het zuiden ligt, speelt zijn leven zich inmiddels grotendeels ergens anders af.
De keuze om zich te vestigen in Amsterdam kwam niet van de ene op de andere dag. Het begon ooit vanuit werk, kansen die zich daar aandienden en moeilijk te negeren waren. De dynamiek van de stad, de snelheid, de mogelijkheden — het trok hem steeds vaker naar het noorden. Wat eerst tijdelijk leek, groeide langzaam uit tot iets blijvends.
Inmiddels woont Lex al jaren in Amsterdam en merkt hij dat de balans langzaam verschuift. Hij realiseert zich dat hij straks langer weg is uit Venlo dan dat hij er daadwerkelijk heeft gewoond. Dat besef komt binnen. Niet als een schok, maar als een stille constatering die je niet zomaar naast je neerlegt.
Toch betekent dat niet dat de band met zijn roots is verdwenen. Integendeel. Wanneer hij moet kiezen waar zijn hart ligt, hoeft hij daar niet lang over na te denken. Venlo blijft voor hem de plek van thuis, van herinneringen, van warmte en verbondenheid. Het dialect, de tradities, de mensen — dat gevoel laat zich niet vervangen.
Maar tegelijkertijd erkent hij dat Amsterdam hem iets biedt wat hij in het zuiden minder vond: ruimte om te groeien. Professioneel gezien liggen daar simpelweg meer kansen. De stad heeft hem gevormd op een andere manier, hem uitgedaagd en hem dichter gebracht bij wat hij nu doet.
Die dubbele realiteit maakt zijn verhaal zo gelaagd. Aan de ene kant is er de onbreekbare liefde voor waar hij vandaan komt. Aan de andere kant is er de realiteit van het leven dat hij heeft opgebouwd — ver weg van die vertrouwde omgeving.
En ergens daartussenin beweegt Lex zich dagelijks. Niet volledig los van Venlo, maar ook niet meer volledig daar. Hij leeft tussen twee werelden die elkaar niet uitsluiten, maar wel continu met elkaar botsen in gevoel.
Wat voor buitenstaanders misschien klinkt als een simpele verhuizing, is voor hem veel meer dan dat. Het is een proces van loslaten zonder echt afscheid te nemen. Een zoektocht naar balans tussen verleden en toekomst.
En terwijl hij zijn weg vervolgt in Amsterdam, blijft één ding duidelijk: sommige plekken verlaat je misschien fysiek, maar emotioneel draag je ze altijd met je mee.
Посмотреть эту публикацию в Instagram
