Op 39-jarige leeftijd was Charity’s leven onhandelbaar geworden. Ze woog 355 kilo, kon niet lopen, douchen of koken en was volledig afhankelijk van anderen voor haar basisbehoeften. Maar pijnlijker dan haar eigen toestand was het besef dat ze haar eetverslaving had doorgegeven aan haar 19-jarige dochter, die inmiddels 150 kilo woog en eveneens volledig afhankelijk was van hulp.
Charity’s echtgenoot, Tommy, zag haar gewicht nooit als een probleem. Hij voelde zich aangetrokken tot vrouwen met extreme obesitas en nam de rol van verzorger op zich. Nadat ze elkaar hadden ontmoet op een datingsite, trok hij bij haar in en is nooit meer weggegaan. Hij steunde haar door alles heen – wanneer ze niet kon bewegen, zich niet kon wassen of zelfs niet zonder hulp naar de wc kon. Hun dochter hielp ook mee met de zorg voor haar moeder.
Op een dag keek Charity naar haar dochter en besefte ze dat ze geen gezonde jonge vrouw opvoedde – ze voedde iemand op die haar eigen fouten zou herhalen. Dat was het keerpunt. Charity nam de moedige beslissing om hun toekomst te veranderen. Ze werd twee maanden opgenomen in het ziekenhuis, onderging medische onderzoeken, leerde de basisprincipes van gezond eten, kreeg psychologische ondersteuning en verloor haar eerste 20 kilo.
Toen haar gewicht daalde tot 290 kilo, onderging ze een gastric bypass. Een jaar later was ze 120 kilo afgevallen. Het jaar daarop was ze in totaal 200 kilo afgevallen en stabiliseerde ze op 150 kilo. Nu gaan moeder en dochter samen in therapie, waarbij ze zich richten op zelfzorg, plezier vinden in beweging en het ontdekken van een leven voorbij eten.
