Het verdriet om Jade Kops blijft voor haar familie onverminderd groot. Toch is rouwen voor haar ouders René en Wendy niet meer vanzelfsprekend een moment van rust. Volgens de familie worden zij lastiggevallen door mensen die contact met hen zoeken en moeite hebben met het feit dat de nabestaanden dat contact niet willen.
De situatie heeft inmiddels een punt bereikt waarop er zelfs bedreigende berichten zijn ontvangen. Een bericht in het bijzonder heeft diepe indruk gemaakt. Daarin werd de familie gewaarschuwd om voorzichtig te zijn wanneer zij bij het graf van Jade zouden staan, omdat de afzender wist waar zij begraven ligt. Voor René en Wendy kwam daarmee een pijnlijke werkelijkheid nog dichterbij: zelfs de plek waar zij afscheid van hun dochter willen nemen, voelt niet langer volledig veilig en rustig.
Ook Jades broer en zus zouden met bedreigingen te maken hebben gekregen. Vooral voor haar zus heeft dat ingrijpende gevolgen gehad. Wendy vertelt dat haar dochter daardoor een periode niet alleen naar het graf van Jade durfde te gaan. Wat normaal gesproken een persoonlijke plek van herinnering en verdriet is, werd zo een plek waar angst en alertheid steeds aanwezig zijn.
Ook René en Wendy merken dat zij tijdens hun bezoeken aan het graf niet meer volledig kunnen opgaan in hun verdriet. Ze houden voortdurend hun omgeving in de gaten en letten op wat er om hen heen gebeurt. René beschrijft dat zij als het ware steeds moeten blijven rondkijken. Daardoor ontbreekt juist datgene waar nabestaanden na zo’n verlies behoefte aan hebben: even alleen zijn met hun gedachten en herinneringen aan hun dochter.
De ouders proberen wel te begrijpen waarom sommige mensen zich zo sterk met Jade verbonden voelen. Tijdens haar leven vertelde zij via sociale media open over haar ziekte en de behandelingen die zij onderging. Daardoor leefden veel mensen intens met haar mee. Volgens René voelde het voor een deel van die groep alsof Jade bij iedereen hoorde. Die betrokkenheid en liefde hebben de familie geraakt, maar volgens René en Wendy houdt dat niet in dat anderen daarmee automatisch recht krijgen op contact met het gezin.
De politie is inmiddels geïnformeerd over wat er speelt. Met meerdere mensen zijn stopgesprekken gevoerd. Ook de wijkagent heeft contact gezocht met de familie en met hen besproken hoe zij met de situatie kunnen omgaan. Hoeveel mensen precies bij de incidenten betrokken zijn, is niet bekend.
Jade Kops overleed in april op 19-jarige leeftijd aan een zeldzame vorm van kanker. Ze sprak jarenlang openhartig op sociale media over haar ziekte en de behandelingen die zij kreeg. Haar verhaal bereikte een groot publiek. Na haar overlijden kwamen duizenden mensen bijeen om haar tijdens een erehaag een laatste eer te bewijzen.
Voor René en Wendy blijft de herinnering aan hun dochter natuurlijk het belangrijkst. Tegelijkertijd willen zij als ouders simpelweg de ruimte hebben om te kunnen rouwen. Ze zijn zich bewust van de sterke band die veel mensen met Jade voelden en begrijpen dat haar verhaal velen heeft geraakt. Maar voor de familie is er een duidelijke grens: hun verdriet en hun bezoeken aan het graf moeten privé kunnen blijven.
Juist daarom is het voor René en Wendy zo pijnlijk dat zij zelfs op die plek niet meer volledig ontspannen kunnen zijn. Waar zij eigenlijk alleen met hun herinneringen aan Jade zouden moeten kunnen zijn, voelen zij zich genoodzaakt om ook op hun omgeving te letten. De familie hoopt dat de rust uiteindelijk kan terugkeren, zodat het graf van Jade opnieuw de plek kan zijn waar zij haar kunnen herdenken zonder die extra spanning.
