Gordon kijkt met opvallende eerlijkheid terug op een belangrijke periode uit zijn carrière. De zanger en presentator vertelt dat hij achteraf anders naar zijn keuzes kijkt en beseft dat zijn uitgesproken houding hem mogelijk een enorm bedrag heeft gekost. Vooral zijn tijd bij De Toppers blijft daarbij door zijn hoofd spelen.
Volgens Gordon heeft hij het spel destijds niet goed gespeeld. Hij was te open, sprak zich uit en koos er niet voor om zich steeds aan te passen aan de mensen om hem heen. Juist daarin ziet hij achteraf een grote fout. Hij geeft aan dat hij veel meer had kunnen bereiken als hij zich anders had opgesteld.
De gevolgen daarvan waren volgens Gordon aanzienlijk. Hij zegt dat hij, als hij destijds met de rest was meegegaan, mogelijk nog altijd zou optreden in de Johan Cruijff ArenA. Daar komt een bedrag bij dat de terugblik extra pijnlijk maakt: volgens zijn eigen inschatting had hij ieder jaar ongeveer 800.000 euro kunnen verdienen.
Het is vooral de gedachte aan wat had kunnen zijn die zijn verhaal zo opvallend maakt. Gordon kijkt niet alleen terug op gemiste optredens, maar op een keuze die volgens hem jarenlang invloed heeft gehad. Waar hij vroeger vasthield aan zijn eigen manier van doen, vraagt hij zich nu af of hij daarmee niet onnodig kansen heeft laten liggen.
In gesprek met Nikkie de Jager en Wes van Os wordt hem gevraagd wat hij precies bedoelt met het zogenoemde spel. Gordon maakt daar geen ingewikkeld verhaal van. Zijn antwoord komt neer op zwijgen, instemmen en meegaan met wat er van je wordt verwacht. Volgens hem draait het er soms om dat je je mond houdt en simpelweg ja en amen zegt.
Daarmee geeft Gordon een opmerkelijk kijkje in hoe hij tegenwoordig naar zijn carrière kijkt. Hij lijkt te erkennen dat eerlijkheid niet altijd de beste strategie is geweest wanneer er grote belangen op het spel stonden. Zijn uitgesproken karakter heeft hem gemaakt tot wie hij is, maar volgens zijn eigen terugblik heeft die houding hem ook kansen gekost.
Gordon vat die gedachte samen met een bekende uitspraak: If you can’t beat them, join them. Het klinkt bijna als een eenvoudige levensles, maar in zijn terugblik krijgt die zin een veel zwaardere lading. Hij koppelt die gedachte rechtstreeks aan de keuzes die hij destijds maakte en aan het bedrag dat hij naar eigen zeggen jaarlijks had kunnen ontvangen.
Tegelijkertijd blijft duidelijk dat Gordon destijds bewust voor zijn eigen houding koos. Hij sprak zich uit, ook wanneer dat mogelijk gevolgen kon hebben. Juist dat maakt zijn terugblik zo persoonlijk: hij kijkt niet alleen naar wat hij heeft verloren, maar ook naar de manier waarop hij zelf in die situatie heeft gehandeld.
De geschiedenis van Gordon bij De Toppers krijgt daardoor opnieuw een andere betekenis. Wat ooit een onderdeel van zijn carrière was, ziet hij nu ook als een gemiste kans. Niet alleen vanwege het podium en de optredens, maar vooral vanwege wat er volgens hem financieel en professioneel had kunnen volgen.
Zijn conclusie is in ieder geval helder: achteraf denkt Gordon dat hij het spel anders had moeten spelen. De vraag blijft daarmee hangen hoe zijn carrière eruit zou hebben gezien als hij destijds minder open was geweest, vaker had meegedaan en zich meer had aangepast aan de mensen om hem heen. Volgens Gordon had dat een verschil kunnen maken van maar liefst 800.000 euro per jaar.
