Frans Bauer praat opvallend openhartig over zijn moeder Wies en de veranderingen die hij bij haar ziet. Hoewel hij benadrukt dat het naar omstandigheden goed met haar gaat, merkt hij steeds duidelijker dat haar wereld verandert. Voor de zanger zijn juist die kleine momenten waarop alles even vertrouwd voelt daardoor steeds waardevoller geworden.
Onlangs vierde Wies een bijzondere verjaardag. Ze werd 80 jaar, een mijlpaal die normaal gesproken uitgebreid wordt gevierd. Toch beleefde zij die dag op haar eigen manier. Frans vertelde dat zijn moeder zelf dacht dat ze pas 45 jaar werd. Een opmerking die misschien een glimlach oproept, maar voor hem tegelijk laat zien hoe ingrijpend haar situatie is geworden.
Wies lijdt aan Alzheimer en woont sinds vorig jaar in een woonzorgcentrum in Fijnaart. Volgens Frans voelt ze zich daar goed en wordt ze goed verzorgd. Toch ziet hij dat ze steeds meer vergeet. Herinneringen kunnen door elkaar raken en gebeurtenissen lijken voor haar soms een andere plaats in de tijd te krijgen.
Dat vraagt ook iets van Frans zelf. Hij heeft moeten leren om anders met zijn moeder te praten. Waar hij haar vroeger misschien zou hebben gecorrigeerd wanneer iets niet klopte, probeert hij nu vaker aan te sluiten bij de belevingswereld waarin zij zich op dat moment bevindt. Dat zorgt soms voor bijzondere situaties, vooral wanneer Wies bij haar familie is en het gevoel heeft dat ze er helemaal bij hoort.
Voor Frans zijn juist die ogenblikken belangrijk. Hij noemt de momenten waarop hij zijn moeder op die manier nog echt samen met de familie kan beleven schaars, maar tegelijkertijd heel bijzonder. Daar zit voor hem een dubbele emotie in: hij is dankbaar dat Wies zich goed voelt op haar huidige plek, terwijl hij tegelijkertijd ziet hoe de ziekte haar steeds verder verandert.
Een eerder voorbeeld maakt duidelijk hoe verwarrend dat voor haar kan zijn. Wies herkent haar achterkleinzoon Jan jr. niet als haar achterkleinkind. Soms denkt ze dat de baby een van Frans’ eigen kinderen is en lijkt ze in haar gedachten terug te zijn in een periode van jaren geleden. Voor haar voelt die werkelijkheid op dat moment anders, en Frans probeert daar zo goed mogelijk mee om te gaan.
De kwetsbare kant van het gezinsleven krijgt binnenkort ook een plaats in De Bauers, een nieuwe fase. De familie heeft veel om naar uit te kijken: Frans en Mariska zijn inmiddels opa en oma en hun zoons zijn steeds meer bezig met hun eigen leven. Tegelijkertijd zijn er ook zorgen rondom Wies, waardoor de nieuwe serie niet alleen vrolijke familiemomenten zal laten zien.
Voor Frans maakt alles wat er met zijn moeder gebeurt de tijd samen alleen maar kostbaarder. Haar wereld kan soms verwarrend zijn, maar wanneer ze zich midden tussen haar familie bevindt en er een vertrouwd moment ontstaat, wil hij daar vooral van genieten. Die momenten zijn misschien niet meer vanzelfsprekend, maar juist daarom koestert hij ze des te meer.
