Evert Santegoeds kan na ruim zeven weken eindelijk met voorzichtig optimisme vooruitkijken. Zijn partner Robert Halewijn is weer thuis. Dat nieuws deelt Evert nadat de afgelopen periode volledig in het teken stond van herstel na het ongeval in Frankrijk.
Robert werd tijdens hun vakantie in Zuid-Frankrijk aangereden door een auto. Het ongeluk gebeurde eind juni, na een etentje in Le Lavandou. De bestuurder reed na de aanrijding door. Voor Evert veranderde daarmee een ontspannen vakantie in één klap in een periode vol zorgen en onzekerheid.
De gevolgen voor Robert waren aanzienlijk. Hij liep een gecompliceerde breuk aan zijn scheenbeen op en moest daarvoor worden geopereerd. Na zijn eerste behandeling in Frankrijk volgde een repatriëringsvlucht naar Nederland. Daar kreeg hij verdere behandeling en verbleef hij vervolgens in een zorghotel om aan zijn herstel te werken.
Inmiddels zijn er ruim zeven weken verstreken sinds het ongeluk. Evert blikt terug op die periode met een opsomming die duidelijk maakt hoeveel er sindsdien is gebeurd: drie ambulanceritten, drie ziekenhuizen, een repatriëringsvlucht, twee operaties en uiteindelijk een verblijf in het zorghotel. Na al die stappen kwam er nu eindelijk het nieuws waarop ze zo lang hadden gewacht: Robert kon naar huis.
Evert deelde het positieve bericht bij een foto voor het zorghotel. Hij liet weten dat er volgens hem inmiddels ruimschoots reden is om te denken dat het ergste achter de rug is. Die woorden klinken des te betekenisvoller na de lange en intensieve periode die het stel achter zich heeft.
Dat Evert nu weer met meer hoop naar de toekomst kijkt, betekent niet dat alles meteen voorbij is. Het herstel van Robert heeft tijd gevraagd en de afgelopen weken waren zwaar. Maar het feit dat hij weer thuis is, vormt wel een belangrijk nieuw hoofdstuk.
Ook in de periode hiervoor liet Evert regelmatig weten hoe diep het ongeluk hem had geraakt. Kort na de aanrijding vreesde hij zelfs voor het leven van zijn partner. Toen hij Robert na de klap op het asfalt zag liggen, dacht hij dat hij die klap misschien niet zou overleven. De ernst van dat eerste moment maakte de latere weg naar herstel des te indrukwekkender.
Een foto die vlak voor het ongeluk werd gemaakt, bleef Evert eveneens bij. Slechts tien minuten voordat Robert werd aangereden, had het stel zich laten fotograferen door een straatfotograaf. Evert vertelde later dat hij de foto aanvankelijk gewoon als een mooie herinnering aan hun vakantie wilde hebben. Pas achteraf besefte hij hoe anders de betekenis had kunnen zijn. Hij realiseerde zich dat het zomaar hun laatste foto samen had kunnen worden.
Evert en Robert zijn al 33 jaar samen. Juist daardoor kwam het ongeluk extra hard binnen. Volgens Evert kan een leven dat jarenlang vertrouwd en stabiel voelt, in een fractie van een seconde compleet veranderen. Toch probeert hij inmiddels vooruit te kijken en vertrouwen te houden in het verdere herstel van Robert.
Ook rondom het ongeval kwam er later meer duidelijkheid. De automobilist die Robert zou hebben aangereden, werd door de Franse politie opgepakt. Volgens Evert had de bestuurder bekend. Dat gaf hem een gevoel van rust, omdat de persoon die volgens hem na de aanrijding was doorgereden uiteindelijk was gevonden.
Voor Evert en Robert is de terugkeer naar huis daarom een bijzonder moment. Na de ambulanceritten, ziekenhuisopnames, operaties, de vlucht naar Nederland en het verblijf in het zorghotel kunnen ze nu weer samen thuis zijn. Evert spreekt bovendien zijn grote dank uit aan iedereen die hen de afgelopen weken heeft gesteund.
Hij bedankt de mensen die lieve berichten stuurden, maar ook degenen die kaarten, bloemen, kaarsen en vitaminen hebben gegeven. Daarnaast is hij dankbaar voor de mensen die Robert bij het zorghotel hebben uitgezwaaid. Al die steun heeft volgens Evert veel voor hen betekend tijdens de lange weg die achter hen ligt.
Het is daarmee een update waarin na weken van spanning eindelijk ruimte komt voor opluchting. Robert is thuis en Evert durft voorzichtig te zeggen dat het ergste achter de rug lijkt. De weg naar volledig herstel is daarmee niet zomaar voorbij, maar na alles wat het stel heeft meegemaakt, voelt deze stap ongetwijfeld als een belangrijk keerpunt.
