Het is inmiddels vele jaren geleden dat de legendarische rock-‘n-roll-icoon Herman Brood besloot om voorgoed uit het leven te stappen, een tragische gebeurtenis die destijds een diepe, onuitwisbare schok teweegbracht in de hele Nederlandse entertainmentwereld en ver daarbuiten. Zijn plotselinge en dramatische afscheid liet een gigantische leegte achter, niet in de laatste plaats in het leven van zijn achtergebleven echtgenote Xandra Brood. Jarenlang stond haar wereld volledig in het teken van het verwerken van dit immense verlies, het beschermen van zijn artistieke nalatenschap en het zorgvuldig overeind houden van het gezin. Haar eigen emotionele behoeften en verlangens werden door de bittere realiteit en de constante herinneringen aan haar overleden man langdurig op de achtergrond geplaatst, waardoor haar persoonlijke liefdesleven volledig op slot leek te zitten.
Nu, na een zeer intensief en langdurig proces van rouw, wederopbouw en diepe innerlijke reflectie, laat Xandra Brood voor het allereerst heel voorzichtig en intiem in haar ziel kijken. In een openhartig, emotioneel en onthullend gesprek vertelt ze uitgebreid hoe de vlag er vandaag de dag bij hangt in haar hart. De inmiddels zeventigjarige Xandra, die nog altijd een iconische verschijning is in de Nederlandse cultuur, heeft een monumentale en bewonderenswaardige persoonlijke drempel overschreden. Ze durft na al die eenzame jaren eindelijk weer hardop uit te spreken dat ze haar hart niet langer hermetisch gesloten houdt voor de buitenwereld en dat ze weer durft te dromen van het onbekende.
De tijd heeft diepe wonden veranderd in littekens, en Xandra voelt aan alles in haar lichaam dat er een gloednieuwe levensfase is aangebroken waarin ruimte is voor iets moois. Ze geeft openlijk toe dat ze inmiddels weer oprecht openstaat voor het vinden van een nieuwe, betekenisvolle liefde in haar leven. Het is een bekentenis die diepe indruk maakt, aangezien haar naam voor altijd onlosmakelijk verbonden leek aan de turbulente en destructieve dynamiek van haar huwelijk met Herman. De herinneringen aan hem zullen uiteraard nooit verdwijnen en blijven een warm en vast onderdeel van haar wezen, maar de allesoverheersende schaduw van het verleden begint eindelijk plaats te maken voor hernieuwde levenslust en een herwonnen verlangen naar tederheid, gezelschap en romantiek.
Hoewel de wil en de emotionele bereidheid om een nieuwe partner te verwelkomen nu overduidelijk aanwezig zijn bij de zeventigjarige Xandra, kiest ze er bewust voor om absoluut niets te forceren in deze zoektocht. Ze gelooft heilig in het lot en laat de toekomst dan ook volledig op zich afkomen. Het is niet zo dat ze actief en wanhopig op jacht is naar een man, of dat ze zich halsoverkop stort op moderne datingsites en flitsende applicaties om de leegte op te vullen. Xandra kiest voor een kalme, waardige en natuurlijke benadering van de romantiek. Ze bekijkt het leven vanaf nu met een positieve, open blik en ziet wel welk bijzonder persoon er eventueel op haar pad besluit te komen om deze nieuwe, schone pagina in haar levensboek samen met haar in te kleuren.
